Twee elementen kenmerken het landschap van kreupelhout: de olijfboom en de los op elkaar gelegde stenen. Door deze twee heeft de mens zich dit ogenschijnlijk vijandige milieu eigen kunnen maken.
De olijfboom, symbool van het Middellands Zeegebied, is al duizenden jaren aanwezig in de streek rond Nîmes.
Door de eeuwen heen heeft de mens geleerd hoe deze boom te kweken, hoe de oogst ervan te verbeteren en de oliewinning uit te voeren.
Sinds enige tijd maakt de medische wereld propaganda voor de heilzame invloed van olijfolie.
Ook al is het produkt misschien alledaags geworden, het vereiste werk hiervoor is dat zeker niet.
Het begint al, zoals voor alle vruchten, bij de oogst. Alleen heeft deze plaats in december en ook nog met de hand! Zelfs in de zuidelijke streken is de temperatuur niet per se ideaal.
De oogst wordt vervolgens naar de molen vervoerd om er geperst te worden. Hiervoor komt in de oliemolens van de streek in december en januari duidelijk een andere know-how kijken.
De groene olijf die op alle markten verkocht wordt, heet ?picholine? en is de specialiteit van de streek.
Even ter verduidelijking: alle olijfsoorten worden bij rijping zwart, wat niet wil zeggen dat ze daardoor zo te eten zijn.... Daarvoor is een bereiding noodzakelijk, of ze nu zwart of groen zijn.
Toen de bevolking in het kreupelbos ging wonen, werd het geconfronteerd met de enorme hoeveelheid stenen. Dankzij haar grenzenloze vernuftigheid van het opstapelen van stenen konden deze telkens herbruikt worden: voor de bouw van clapas, afbakeningsmuurtjes, van capitelles, schuurtjes, en masets, terrassen, en ook voor het aanbrengen van een steenlaag op de wegen.
Let er dan ook op tijdens uw wandelingen. U zult bewijzen getuigenissen van het leven en werken hier, misschien overwoekerd door wilde, welriekende planten en struiken: één van de charmes van het kreupelbos.
De ‘capitelles’
Het principe van constructies uit los op elkaar liggende stenen is al heel oud en valt niet te dateren. De oudste, nog bestaande constructies gaan terug tot de 17de eeuw. Ze vormen een bewijs van geduldige en zorgvuldige arbeid van arme boeren die bitter weinig bezaten. Voor deze vroegere bewoners van het kreupelbos betekenden de capitelle veel méér dan alleen een schuurtje. Het was voor hen en voor anderen een uiterlijk teken van bezit.